Årets siste veke med haustleirskule har bydd på mykje. Elevane har blitt utfordra på nye aktivitetar og på skiftande vær. Det har gitt dei nyttge erfaringar mellom anna når det kom til påkledning.
Nivlheimr – Skoddeheimen. I Den Yngre Edda blir dette skildra som eit ur-rike i norrøn mytologi der elvane som bidreg til skapinga av verda har sitt utspring.
Fråvær av mobilar og skjerm og nærvær av «ekte» opplevingar? Kan ein slik tanke ha noko for seg? På leirskulen i Hålandsdalen har me veldig tru på akkurat dette…
Langt tilbake i tid var dette mykje av kvardagslivet, i dag stort sett noko me driv med når me har lyst – friluftslivet er ein viktig del av leirskuleveka i Hålandsdalen.
Friluftsaktivitetar på leirskulen i Hålandsdalen, kva er no det? Dette er ein av tinga som elevane frå Ådnamarka og Kjøkkelvik har fått teste ut gjennom si leirskuleveke.
Ein av fellesnemnarane denne veka på leirskule har vore fisk. Me har nytta Vengsvatnet til både garnfiske og dorging frå båt - og som om ikkje det var nok, har me studert fisk med stor iver.
Teamwork, lagarbeid og samarbeid. Dette finn me overalt – i arbeidslivet, på leirskule og, for den saks skuld, på fotballandslaget vårt som møtte Danmark torsdag denne veka.
Dette var veka for H2O – altså vatn. Vatn frå oven, vatn under kjølen og for den saks skuld vatn under beina. Med andre ord ei ganske våt veke for elevane på leirskule.
Nok ei leirskuleveke er til ende. Ei veke der hausten har meldt seg – ei veke med kongeleg gravferd og ei veke med internasjonal «schvung» over i Hålandsdalen.
«Den beste versjonen av seg sjølv» - sitatet som, mellom anna, dukkar opp i Kompani Lauritzen er både enkelt og genialt. Nettopp denne setningen kan me øve på gjennom ei leirskuleveke.
